9 Oca 2017

Nerde Kalmıştık !..

Kendimden başlıyorum
Gözümü gönlümü ruhumu affediyorum
Kararlarımı hatalarımı hayal kırıklıklarımı
Olmaz dediğim ama oldurmaya çalıştıklarımı affediyorum
Nefsimi egomu hırslarımı sevgisizliğimi nefretimi affediyorum
Yaradanın bana ceza diye verdiğini düşündüren ben'i affediyorum
Oysa her yaşadığım bana ödül olduğunu anlamadığım 
Her karşıma çıkanın bir ödül olduğunu görmediğim hallerimi affediyorum
Öfkelerimi, kaygılarımı buna neden olanları affediyorum
Hep yanımda olacakmış gibi duran annemi babamı kardeşimi affediyorum
Samimi görünüp dost sandıklarımı, kırıp döken incitenleri affediyorum
Güven verip arkada bırakmak zorunda kaldıklarım; özür dilerim sizi seviyorum
Kendimi affediyorum..

Hadi toparlanın gidiyoruz,
Gülüşüm, müziğim, dansım, heyecanım toparlanın
Bekleme zamanı değil..
Umuda, sevgiye, huzura gidiyoruz.
Aydınlık ışıl ışıl günler bizi bekliyor,
Bak güneş doğdu, kar bulutlarının arasında
Hikayemiz bizi bekliyor

Nerde kalmıştık..






Hiç yorum yok:

Yorum Gönder